Excuses voor het lange wachten beste vrienden. Voor alle duidelijkheid, het zijn mijn laatste dagen in Colombia, momenteel de hipste bestemming van Zuid-Amerika. Gabriel Garcia Márquez weet waarom: "zet vijf Colombianen in een kamer en je hebt een feestje." Volledig mee akkoord, maar graag had ik nog enkele zaken toegevoegd.
Plaatsen
Colombia is gezegend met enkele magische steden en dorpjes. Mijn favoriete stekken liggen voornamelijk in het binnenland.
Cali, de hoofdstad van de salsa met het bijhorend zwoel (uitgangs)klimaat.
Medellin, tot voor kort één der gevaarlijkste steden in Zuid-Amerika en nu de natte droom van elke urbanist plus simpelweg een zeer aangename stad om enkele weken in rond te dolen. De Paisas (inwoners van Medellin) worden terecht tot de vriendelijkste mensen dezer planeet gerekend.
Bogotá, tolerante miljoenenmetropool waar elke dag iets te doen is en waar ik alles samen twee weken verbleven heb. Fantastische stad! Bij het voorbij zien gaan van de Gay Parade werd ook vastgesteld dat de roze familie alle culturen overschrijdt, niets zo internationaal als een gay.
Armenia, nabij de Zona Cafetéra, waar 90% van alle Colombiaanse koffie wordt geproduceerd wat zich vertaald in een schouwspel van groene rollende heuvels omhuld door lichte wolken. Mysterieus, doch aan de frisse kant.
Santa Fé de Antioquias, mijn favoriet. Een klein historisch dorpje waar Paisas hun weekendhuisje hebben. Voornaamste atractie: de perfecte warmte.
Het Noorden en de kust vielen mij wat tegen, wat wil zeggen dat het nog steeds bovengemiddeld is maar toch niet zó geweldig meer. Zo is Cartagena, dé historische stad van Colombia, op het eerste zicht feeëriek en romantisch, maar is het bij nader inzien een stad geregeerd door prostituees en straatdealers. Andere kuststeden worden wegens de talrijke toeristen geplaagd door hetzelfde fenomeen. Uitzondering hierop is Parque Tayrona. In het algemeen kan volgende vuistregel gehanteerd worden: hoor je Engels of Hebreeuws: bezoek enkel het hoogstnodige.
Activiteiten
Als je al een tijdje onderweg bent, is het budget voor extra's beperkt. Drie uitzonderingen hierop: de salsalessen in Medellin, het duiken aan de Caribische kust en parapente in San Gil. U las het wel degelijk goed, salsalessen. In Cali werd namelijk snel duidelijk dat ik zonder enige professionele begeleiding nergens zou komen, dus werd een salsacursus geboekt, 16 uur. Dit is het echte reizen beste vrienden, de sprong wagen, de stap van unter- naar übermensch. Ik bracht het er nog behoorlijk vanaf, maar wat een ontgoocheling toen ik merkte dat salsa romantica niet zo populair is en dat men in elke stad anders salsa danst.
"With my feet in the air and my head on the ground" : het duiken. Nergens in Zuid-Amerika kan dit goedkoper. Ik heb ervan geprofiteerd en meteen de nachtduik besteld. Enkele vasstellingen: raar genoeg is het 's nachts onder water niet pikdonker, plankton is fluoricerend en vissen slapen wel degelijk 's nachts.
De parapente was nog beter. Na zwaar onderhandelen ben ik voor een spotprijs een uur boven één der grootste canyons ter wereld gaan hangen. Geweldig! Ware het niet dat mijn piloot op het eind geen warme lucht meer vond om uit de kloof te geraken. Wat een fantastisch idee was het om in het laagstgelegen gebied van de kloof te landen en te voet terug naar boven te gaan, briljant.
Couchsurfing
Colombia is het eerste land waar ik via het internet heb gecouchsurft. Dit houdt in dat je via een internetsite mensen vindt die een zetel of extra bed ter beschikking stellen zodat je op een alternatieve manier kan reizen en geen hostel hoeft te betalen. Van jou wordt vanzelfsprekend hetzelfde verwacht eenmaal terug thuis. Een heel interessante formule. Je eet hun eten, je deelt hun zondag en leert alle vrienden, moeders en grootmoeders kennen. In ruil voor hun gastvrijheid kook ik, meestal Vlaamse streekgerechten. Zo gebeurde dit in Armenia, Cartagena en San Gil. Deze manier van reizen is zéér sterk aan te bevelen.
Ook kom je soms op plaatsen die in geen enkele gids vermeld staan. Via een nationale bijeenkomst van alle couchsurfers ben ik in Florian gestrand. Om u het gatgehalte duidelijk te maken: er is geen mosterd in het dorp, kraantjeswater is bruin en er is enkel vlees op zaterdag. Net toen ik me afvroeg waar ik in godsnaam verzeild was gereikt, keek ik vanop het dakterras naar buiten en kon ik mijn ogen nauwelijks geloven, wat een overweldigend landschap. Dat dit nog niet op de toeristische kaart staat is een misdaad en een zegen. Zijn er dan geen minpuntjes aan Colombia? Jawel.
Ahorita
Afgeleid van het woord ahora, wat "nu" wil zeggen, maar in realiteit geenszins nu of zelfs maar straks betekent. "De bus vertrekt ahorita" of "ahorita gaan we gaan lunchen" geven hoop, maar o wee de naïeve vreemdeling die denkt dat dit betekent dat hij binnen een half uur aan tafel zit. Er wordt twintig keer over en weer gebeld, er wordt zonder het medeweten van de tegenpartij van uur of plaats veranderd en je bent de hele dag aan het wachten op iemand die misschien nooit echt van plan was op te dagen. Kent z'n gelijke niet in Zuid-Amerika.
Cultuur
Dit gezegd zijnde, zijn Colombianen heel fijne mensen en ligt de hoofdreden van de aantrekkingskracht van Colombia net in de aard van de bevolking. Combineer ongelimiteerde gastvrijheid met een opperbest humeur en een hoog entertaingehalte en je hebt de doorsnee-Colombiaan. De glimlach is alomtegenwoordig, en het is moeilijk niet mee te glimlachen. De mensen lijken, nee zijn gelukkig. Anderhalve maand heb ik dit geluk bestudeerd en ik ben eruit wat het geheim is: elkaar. Altijd zijn de mensen samen en als je al eens iemand ziet die alleen is, dan is hij aan het wachten op iemand die ahorita eraan komt.
Drugs
Colombia staat bekend voor z'n cocaïne en ook marihuana wordt hier volop geteeld, maar dit moet aan de consumptiezijde wel het meest drugsvrije land ter wereld zijn. In Rock al Parque zag ik quasi niemand een joint roken en toen ik op zoek ging naar de biertent...er was gewoon geen! Op een rockfestival! Ook cocaïne is voornamelijk een toeristenattractie. Colombianen hebben geen drugs nodig.
Vrouwen
Argentinië heeft z'n steaks, Peru z'n Macchu Picchu, Colombia z'n vrouwen. Ze zijn geweldig: knappe, verstandige, hete bliksems. Het geheim zit hem echter in het woord "descomplicada". Vrouwen omschrijven zichzelf graag als ongecompliceerd, eenvoudig. Niet dat ze dat altijd zijn, maar ze streven het dan toch na.
Volgend verslag zal meteen het laatste zijn, dit vanuit Rio. Met andere woorden: ik kom eraan!
Hasta pronto,
Bram
Plaatsen
Colombia is gezegend met enkele magische steden en dorpjes. Mijn favoriete stekken liggen voornamelijk in het binnenland.
Cali, de hoofdstad van de salsa met het bijhorend zwoel (uitgangs)klimaat.
Medellin, tot voor kort één der gevaarlijkste steden in Zuid-Amerika en nu de natte droom van elke urbanist plus simpelweg een zeer aangename stad om enkele weken in rond te dolen. De Paisas (inwoners van Medellin) worden terecht tot de vriendelijkste mensen dezer planeet gerekend.
Bogotá, tolerante miljoenenmetropool waar elke dag iets te doen is en waar ik alles samen twee weken verbleven heb. Fantastische stad! Bij het voorbij zien gaan van de Gay Parade werd ook vastgesteld dat de roze familie alle culturen overschrijdt, niets zo internationaal als een gay.
Armenia, nabij de Zona Cafetéra, waar 90% van alle Colombiaanse koffie wordt geproduceerd wat zich vertaald in een schouwspel van groene rollende heuvels omhuld door lichte wolken. Mysterieus, doch aan de frisse kant.
Santa Fé de Antioquias, mijn favoriet. Een klein historisch dorpje waar Paisas hun weekendhuisje hebben. Voornaamste atractie: de perfecte warmte.
Het Noorden en de kust vielen mij wat tegen, wat wil zeggen dat het nog steeds bovengemiddeld is maar toch niet zó geweldig meer. Zo is Cartagena, dé historische stad van Colombia, op het eerste zicht feeëriek en romantisch, maar is het bij nader inzien een stad geregeerd door prostituees en straatdealers. Andere kuststeden worden wegens de talrijke toeristen geplaagd door hetzelfde fenomeen. Uitzondering hierop is Parque Tayrona. In het algemeen kan volgende vuistregel gehanteerd worden: hoor je Engels of Hebreeuws: bezoek enkel het hoogstnodige.
Activiteiten
Als je al een tijdje onderweg bent, is het budget voor extra's beperkt. Drie uitzonderingen hierop: de salsalessen in Medellin, het duiken aan de Caribische kust en parapente in San Gil. U las het wel degelijk goed, salsalessen. In Cali werd namelijk snel duidelijk dat ik zonder enige professionele begeleiding nergens zou komen, dus werd een salsacursus geboekt, 16 uur. Dit is het echte reizen beste vrienden, de sprong wagen, de stap van unter- naar übermensch. Ik bracht het er nog behoorlijk vanaf, maar wat een ontgoocheling toen ik merkte dat salsa romantica niet zo populair is en dat men in elke stad anders salsa danst.
"With my feet in the air and my head on the ground" : het duiken. Nergens in Zuid-Amerika kan dit goedkoper. Ik heb ervan geprofiteerd en meteen de nachtduik besteld. Enkele vasstellingen: raar genoeg is het 's nachts onder water niet pikdonker, plankton is fluoricerend en vissen slapen wel degelijk 's nachts.
De parapente was nog beter. Na zwaar onderhandelen ben ik voor een spotprijs een uur boven één der grootste canyons ter wereld gaan hangen. Geweldig! Ware het niet dat mijn piloot op het eind geen warme lucht meer vond om uit de kloof te geraken. Wat een fantastisch idee was het om in het laagstgelegen gebied van de kloof te landen en te voet terug naar boven te gaan, briljant.
Couchsurfing
Colombia is het eerste land waar ik via het internet heb gecouchsurft. Dit houdt in dat je via een internetsite mensen vindt die een zetel of extra bed ter beschikking stellen zodat je op een alternatieve manier kan reizen en geen hostel hoeft te betalen. Van jou wordt vanzelfsprekend hetzelfde verwacht eenmaal terug thuis. Een heel interessante formule. Je eet hun eten, je deelt hun zondag en leert alle vrienden, moeders en grootmoeders kennen. In ruil voor hun gastvrijheid kook ik, meestal Vlaamse streekgerechten. Zo gebeurde dit in Armenia, Cartagena en San Gil. Deze manier van reizen is zéér sterk aan te bevelen.
Ook kom je soms op plaatsen die in geen enkele gids vermeld staan. Via een nationale bijeenkomst van alle couchsurfers ben ik in Florian gestrand. Om u het gatgehalte duidelijk te maken: er is geen mosterd in het dorp, kraantjeswater is bruin en er is enkel vlees op zaterdag. Net toen ik me afvroeg waar ik in godsnaam verzeild was gereikt, keek ik vanop het dakterras naar buiten en kon ik mijn ogen nauwelijks geloven, wat een overweldigend landschap. Dat dit nog niet op de toeristische kaart staat is een misdaad en een zegen. Zijn er dan geen minpuntjes aan Colombia? Jawel.
Ahorita
Afgeleid van het woord ahora, wat "nu" wil zeggen, maar in realiteit geenszins nu of zelfs maar straks betekent. "De bus vertrekt ahorita" of "ahorita gaan we gaan lunchen" geven hoop, maar o wee de naïeve vreemdeling die denkt dat dit betekent dat hij binnen een half uur aan tafel zit. Er wordt twintig keer over en weer gebeld, er wordt zonder het medeweten van de tegenpartij van uur of plaats veranderd en je bent de hele dag aan het wachten op iemand die misschien nooit echt van plan was op te dagen. Kent z'n gelijke niet in Zuid-Amerika.
Cultuur
Dit gezegd zijnde, zijn Colombianen heel fijne mensen en ligt de hoofdreden van de aantrekkingskracht van Colombia net in de aard van de bevolking. Combineer ongelimiteerde gastvrijheid met een opperbest humeur en een hoog entertaingehalte en je hebt de doorsnee-Colombiaan. De glimlach is alomtegenwoordig, en het is moeilijk niet mee te glimlachen. De mensen lijken, nee zijn gelukkig. Anderhalve maand heb ik dit geluk bestudeerd en ik ben eruit wat het geheim is: elkaar. Altijd zijn de mensen samen en als je al eens iemand ziet die alleen is, dan is hij aan het wachten op iemand die ahorita eraan komt.
Drugs
Colombia staat bekend voor z'n cocaïne en ook marihuana wordt hier volop geteeld, maar dit moet aan de consumptiezijde wel het meest drugsvrije land ter wereld zijn. In Rock al Parque zag ik quasi niemand een joint roken en toen ik op zoek ging naar de biertent...er was gewoon geen! Op een rockfestival! Ook cocaïne is voornamelijk een toeristenattractie. Colombianen hebben geen drugs nodig.
Vrouwen
Argentinië heeft z'n steaks, Peru z'n Macchu Picchu, Colombia z'n vrouwen. Ze zijn geweldig: knappe, verstandige, hete bliksems. Het geheim zit hem echter in het woord "descomplicada". Vrouwen omschrijven zichzelf graag als ongecompliceerd, eenvoudig. Niet dat ze dat altijd zijn, maar ze streven het dan toch na.
Volgend verslag zal meteen het laatste zijn, dit vanuit Rio. Met andere woorden: ik kom eraan!
Hasta pronto,
Bram
